BEN BİR PiTPULUM

Daha 2 aylıktım anamdan ayrıldığımda

kapattılar beni zifiri karanlık bır odaya

çok korkuyordum o gece durmadan agladım

birden kapıda sahibim belirdi

nasılda sevinmiştim

beni bu kara kuyudan çıkartacak kurtaracak sanmıştım

ama cooook yanılmışım

çok sinirliydı elinde bir sopa vardı

birden bana vurmaya başladı

ağlama ulan kes su cıyaklamayı burda yatacaksın diye haykırıyordu

bilmiyordu kalbim ne kadarda çok acıyordu

belkide biliyordu ama umursamıyordu

derken günler geciyor ben büyüyordum

alışmıştım artık bu karanlık odaya

alışmak zorundaydım zaten elimden birşey gelmiyordu

birde sahibimin işkencelerine katlanıyordum

sahibim ile beklentilerimiz farklıydı

o benim kan emici bir canavar bi katıl olmamı istiyordu

bunların hıc biri benim umrumda degildi

ben sadece sıcak bı yuva biraz ilgi istiyordum

ama onun istediği olmuştu

1.5 yasına gelmiştim

ringteydım. sahibim şuursuzca hadi oğlum goreyim seni

ye onu bitir ısını diye bağırıyordu

savaşmak zorundaydım sahibim boyle olmasını istiyordu.

bende savaştım canım çok yanmıştı ama kazanmıştım

rakibimi öldürmüştüm

bu savaşların sonu hiç gelmedi..

yıllar geçiyordu ben bir katile dönmüştüm

düşündüğüm tek şey yok etmek öldürmek olmustu

sahibim bana bunu ögretmistı

artık 5 yasına gelmıstım yaslanıyordum

eskisi kadar güçlü değildim

ama sahibimin isteklerinide karşılamak zorundaydım

tekrar ringteydım

karsımda benden daha genç ve daha güçlü bir rakip vardı

biliyordum bu son savaşım olacaktı

yolun sonuna gelmiştim

biliyordum 3-5 dakika sonra orda ölecektim

ama sahibim icin genede savaştım

tüm gücümü topladım ve saldırdım

2 dakika gecmemistiki yıkılmıştım

kaybediyordum ölüyordum

son kez sahibimin gözlerine baktım

sonrasında gözlerimi kapadım ve sonsuza dek uykuya daldım

sahibimi herşeye rağmen çok sevmiştim çünkü bana ekmek veriyordu

anam gibiydi babam gibiydi

onun yanında büyümüştüm

her ne kadar aramızda karanlık duvarlar olsada

ama sanırım onun gözünde hiç değerim yoktu

şu kısacık ömrümde beni hep ringlere attı

bir mezarım bile olmadı

öldüğüm o gün beni bir çöp kenarına attı ve kaçtı

ben yaşadığım süre icersinde sahibimi çok sevmiştim

onunla ölüme gitmiştim

nasılda kıydı bana

harcadı ömrümü 3-5 kuruş uğruna

ve simdi itiraf ediyorum ben bir pıtbulum ben bir katilim… kötü köpek yoktur kötü sahip vardır

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir